Otobüsler

Otobüs, yolcu taşınması için bağımsız bir güç kaynağı ile mekanik tekerlekli araçtır. Toplu taşıma fikri 1801 yılında İngiltere`de Cambourne`de ortaya çıktı.Buhar gücüyle çalışan ilk lokomotif, mucit Richard Trevithick tarafından icat edildi. O, sekiz yolcu taşıyordu. İşin tuhafı, otobüslerin gelişimi elektrik motorlarının gelişimi ile bağlantılı olmuştur. Yani, 1886 yılında Londra'da ve 1901 yılında Rusya`da elektrik çekişli otobüs çalıştırmıştır. İçten yanmalı motorların bazında otomotiv endüstrisinin gelişimi ile benzer otobüs oluşturuldu. 8 yolcu kapasiteli otobüs, Almanya'da ”Benz” adlı fabrikada inşa edildi. Otobüslerin sınıflandırması uygulamalarına göre yapılabilir. Bunlar otobüsün tasarımını belirler. Dünyada genel olarak şehir içi otobüsler vardır. Onlar, çok sık duraklı hatlarda yolcu taşıması için tasarlanmıştır. Bu araçlar, dayanıklı, ferah, geniş kapılar, ayakta yolcu taşıma alanı ve korkulukları ile donatılmış olmalıdır. Kapasitesi 300 yolcuya kadar ulaşabilir. Genellikle, şehir içi otobüsler parçalıdır,karoser ve aralarında esnek eklemler bir veya iki arabalı-bölümden inşa edilen bileşenlerdir. Şehir içi otobüsler, genellikle otomatik şanzıman ve artırılmış frenler ile donatılmıştır. Özellikle, yolcuların güvenliği ve konforu için iniş ve biniş esnasında dikkat edilir . Örneğin, kelepçe, yolcu önlemek için blok edilmiş kapı ,tekerlekli sandalye kullanıcıları için ise rampalar ve demirbaşlar kullanılmıştır. Şehirler arası otobüsleri şehir içi otobüslerden biraz farklıdır. Onların kapıları dar, ek bölümler eksik olabilir ve koltuk sayısı artar. Şehir içi otobüsler gibi, onlar alçak zeminli olabilir. Ancak, şehirler arası otobüsleri az durur ve ayakta yolcu taşıma alanı yoktur. Şehirler arası otobüsleri uzun mesafeler için yolcu taşıması için tasarlanmıştır.Mola en az her dört saatte bir yapılabildiğine göre, otobüslerde rahat uyuyan koltuklar, güvenlik sistemleri, havalandırma, bağımsız tuvalet ve bazen bir mutfak ile donatılmış olmalıdır. Genellikle, çift katlı otobüs için kapasitesi 100 kişiye kadar olabilir. Diğer kategoriler, işlevsellik, kapasite, güvenliğe göre yukarıda listelinenlerden iki tane yada üç tanesi önemlidir. Yani, uçağa yolcu taşıması için peron otobüsleri tasarlanmıştır. Ancak, tasarımına göre biraz değiştirilmiş bir kabin ile onlar, şehir içi otobüsleri gibidir. Bazen böyle otobüsler sürücüsüz bile olabilir. Bunun yerinde, güzergahın basitliğine göre, uydudan bir bilgisayar sistemi tarafından kontrol edilir. Okul otobüsleri, arttırılmış güvenlik, kemer, ışıklı sinyalizasyon ekipmanları ile seri otobüslerdir. Genellikle, bu amaçla şehirler arası modeli seçilir. Buna ek olarak, arazi ve posta otobüsleri gibi modeller tasarlanmaktadır. Onların tasarımları yük ve kütlesine bağlıdır. Kamyonda ki gibi, otobüsün en önemli unsurları motor ve şanzımandır. Motor veya güç kaynağı, akü, süper kondansatör akü, dizel, gaz içten yanmalı motor, yakıt hücreleri, dış temas olabilir. En yaygın dizel motorlardır. Eski otobüslerde benzinli motorlar kullanılmaktadır. Modern otobüsler karışık bir güç kaynağı ile çalışacak şekilde tasarlanmıştır. Toplu taşıma otobüslerinin geliştirilmesindeki önemli rol çevre düzenlenmesi ve hükümetin desteğidir. Yani, kapalı kentsel alanlar için emisyon standartlarının sıkılaştırılması ile, elektrikli motorlu olan otobüsler tasarlanmıştır. Otobüsün işletme maliyetini düşürmek için çevre dostu teklonojilerin benimsenmesi hükümetin desteği ile olmuştur. Genellikle, otobüsleri traktör ve kamyon üreticileri üretir. En iyi bilinen markalar arasında Mercedes-Benz, Volvo, Scania, MAN-Neoplan yer almaktadır.